Samenkomst zat. 19:00, zo. 09:30 & 11:30 [Meer info]

Onze missie en visie

De VEZ is een bruisende kerk in Zwolle met meer dan 3500 leden. Benieuwd naar onze missie en visie? 

Lees meer

De VEZ heeft je nodig!

Bezoek de pagina van TopPunt om te kijken wat jij voor de VEZ kunt betekenen! 

Vacatures

Plaats van samenkomst

Zaterdagavondienst
19:00 - 20:20
Zondagochtenddienst
1e dienst: 09.30 uur - 10.50 uur
2e dienst: 11.30 uur - 12.50 uur
WRZV-hallen
Buitengasthuisstraat 8
Zwolle

Column Hans van der Meiden: De God die mij bevrijdt
Door 22-06-2013
Column Hans van der Meiden: De God die mij bevrijdt
We zijn gekomen aan het einde van de reeks over de 10 geboden. In de afgelopen twee vriendendiensten hebben we er weinig aandacht aan besteed, maar dat willen we vandaag graag goedmaken. We hebben de 10 geboden omgekeerd behandeld, dus ik wilde maar geheel in stijl eindigen. Met de aanhef. Wat is de aanhef?  Door Hans van der Meiden

Ik ben de Heer jou God die je uit slavernij heeft bevrijd. Dat is de aanhef. 

We hebben een jaar lang de geboden op ons laten inwerken. Misschien heeft het geholpen om nog beter je best te doen. Misschien werd je ontmoedigd omdat het je houden aan al die geboden domweg onuitvoerbaar bleek. En het lijkt wel of God dat vooraf al had bedacht. ‘Dat gaat ze nooit lukken’. Alsof Hij het bij voorbaat al even wilde rechtzetten. Je wordt niet bevrijd door het houden van een rijtje geboden, maar:

Ik ben de God die je heeft bevrijd.  

Het eerste gebod zegt dat we geen afgoden mogen hebben. En, zo zeggen we dan,  afgoden is alles wat ons van God afhoudt, wat God van de eerste plaats afstoot. Dus, kindertjes, niet al te veel zwijmelen bij Justin Bieber. Vrouwen, niet al te veel gluren naar de blonde lokken van Leonardo DiCaprio. Mannen, niet al te heftig kwijlen bij een Lamborghini Gallardo. (Voor de dames, dat is een auto). Dus als je op een Vaderdag als deze eens echt het verschil wilt maken... Net iets anders dan een doorsnee ontbijtje! 

Nee, niet doen, want dan geef je een afgod. En afgoden mag niet, dus niet doen! 

Ik ben de God die je heeft bevrijd.  

Ik denk wel eens, één van de grootste afgoden is misschien wel onze drang om alles altijd goed te willen doen, onze drang om te presteren. Presteren voor de ander en presteren voor God. Altijd bezig zijn met de vraag: ‘was het wel goed genoeg wat ik heb gedaan, was het wel goed genoeg wat ik zei, wat ik dacht, is het wel goed genoeg hoe ik er uit zie?’

Ik ben de God die je heeft bevrijd.

In en rond het oude Israel werden afgoden van hout of steen of metaal gemaakt. Dan had je iets tastbaars, iets dat houvast gaf. Dan had je een God waar je controle over kon hebben. We hebben niet meer van zulke beelden. Maar we zoeken wel controle en houvast. Heel hard je best doen geeft houvast. Voordurend de anderen in de gaten houden om te weten of je wel bij kunt blijven in het leven, is controle. 

Ik ben de God die je heeft bevrijd.

Wat is het toch dat de Bijbelgetrouwe christen soms zo bezig is met denken dat hij heiliger had moeten zijn. Dat de voorbidder denkt dat het gebed net iets intenser had moeten zijn. Dat de Bijbelleraar denkt dat zijn studie net iets diepgaander had moeten zijn. Dat het meisje denkt dat haar opmerking net iets grappiger had moeten zijn. Dat de jongen denkt dat zijn vriendengroep net iets groter had moeten zijn. Dat de musketier denkt dat hij net iets mannelijker had moeten zijn. Dat de zondaar denkt dat zijn gebed om vergeving net iets meer gemeend had moeten zijn? Dat de columnist denkt dat zijn stukje net iets gevatter had moeten zijn? Wat is het toch? 

Ik ben de God die je heeft bevrijd.

Alsof God bedacht, dit is wel een héél gewaagde exercitie. Tien regel meegeven aan een volk dat zo graag de controle wil houden. Zichzelf zomaar slaaf kan maken van de moraal, van altijd maar goed willen doen.  Dat zomaar kan vervallen in punten tellen, zegeltjes likken en kruidenieren in goede manieren. In wat zo heilig kan lijken maar wat mij wel eens van de eerste plaats zou kunnen afstoten. Laat ik dat bij voorbaat maar rechtzetten:

Ik ben de God die je heeft bevrijd.

Maar God gaat verder. Hij zegt: richt je niet op een afgod, maar richt je op mij. Maar dan wel op zoals ik echt ben. Dat is het tweede gebod: maak geen gesneden beeld van mij. Niet jou beperkte, gesneden voorstelling van wie ik ben. En dat is knap lastig. Want wij zijn aards, de taal waarin we denken is aards en de voorbeelden om ons heen waar we het mee moeten doen zijn aards. Dus onze voorstelling van wie God is, is ook aards. Hoe kunnen we dan nog een zuiver beeld krijgen van de grootheid van God?

Ik ben de God die je heeft bevrijd.

God zegt in de bijbel: ik ben zoals een vader er is voor zijn kinderen. Dat is een beeld. Toen ik op de lagere school zat was er een periode dat ik werd gepest. Het ging weken door. Ik was toen ook al veel te lang en hopeloos slungelig en tot overmaat van ramp heette ik ook nog ‘van der Meiden’. Dus ik was het mietje van de klas. Zo gaat dat dan. Gelukkig besprak ik het met mijn ouders. Ik weet nog dat bij het naar bed gaan mijn vader zei voor mij te willen bidden. Bidden deden we vooral aan tafel. Ik zie hem nog zitten bij mijn bed en ik herinner me nog het ongemak wat we er een beetje mee hadden. En ik denk, misschien heeft het juist daarom wel zoveel indruk gemaakt. De stap die hij zette. Het gebed dat hij uitsprak. De hulp om God die hij inriep. Het moment dat mijn aardse vader met zijn aardse manieren en zijn aardse gedoe even iets liet zien van de onbegrijpelijke grootheid van:

De God die ons heeft bevrijdt.